"Aynayı tuttum yüzüme
Ali göründü gözüme."

ALEVİLİK;
iffet ve erdem'in kaynağıdır, hak ve insanlık ilkesidir, tüm yaratılmışlara açılan SEVGİ kapısıdır. ALEVİ sözcüğünün kökeni, ulvi (yüce)dir. Ulvilikten amaç da; cahillikten kurtulup, hakikate erişmektir, İnsan-ı kamil mertebesine ulaşmaktır. însan-ı kamil, ALİ'dir. Ali, yani ulviyet müminlere, yani gerçeği bilenlere kılavuz olur. Her neye bakılsa, göze Ali görünür; ona varmanın en kısa yolu gerçeği öğrenmektir. BİLGİ ve DOĞRULUK, ALİ'ye vergidir: O, yemez yedirir ve herkesi korur. Eğer Ali'ye varmak, Ali olmak isteniyorsa, ulviyetten ayrılmamak gerekir. Ulviyet'in karşıtı süfliyet'tir. Alevi, yaşam felsefesinin ULVİ bölümünü alır, SÜFLİ (aşağılık, fena) yanından uzak durur, asla zevk almaz.
ALEVİLÎK'te namaz ve oruç gibi zahiri (biçimsel) ibadetlerin yerine- LEDÜN İLMÎ ve sonuç olarak SALAT-İ DAİM yani ALLAH-MUHAM-MED-ALİ'yi" PİR HACİ BEKTAŞ VELİ'yi sürekli anmak (zikretmek) vardır. Ali merttir- Ali yiğittir-Ali cömerttir. Alevi de, eğer gerçek Alevi olmak ı dilerse; mert, yiğit, olgun ve dürüst olmalıdır.
Aleviliğin özü, özeti, ruhu EDEB'dir. Zaten dört kitabın özü EDEBLİ olmak değil midir? İşte, Alevi bunu özümsemiştir. Eline, diline, beline sağ ve sahip olan insandan, Tanrı başka bir şey ister mi?Halkın razı olduğu bir insandan, Hak da razı olmaz mı?
CAFER-OGLU yoldan azma Sakın yanlış fikir düzme Rabbini yabanda sezme Mevlâ'nın sırrıdır insan.
Aleviliği en iyi anlatan, ulu ozanlarımızın, Yunusların, Pir Sultanların, Nesimilerîn yarattığı köklü EDEBÎYATIMIZ'dir. Alevi edebiyatı tüm güzelliklerin ve insan sevgisinin eşsiz ve zengin bir kaynağıdır. Dünyada hangi insan "mutlu" olmak istiyorsa, herhalde bu engin sahillere açılmak zorundadır. Yol ve erkanımızın şakıyan bülbülleri olan kutsal ozanlarımız, ALLAH-MUHAMMED-ALİ sevgisiyle gönüllerimizi donatan Hak aşıklarıdır. EHLİBEYT YOLU'nun bu tertemiz gönül erlerine "Dinsiz, mumsöndü yapanlar, katli gerek-Kızılbaş..." diye 1400 yıldır düşmanlık yapan Süfyaniler bile, biraz insaf edip, hiç olmazsa bugün gerçekleri anlamak için Alevi edebiyatını okumalılar.
Sayın MÜRŞÎD okurlarına, Ali Gülistani'den bir gonca gülü, KUL HÜSEYİN'in bir düvazi-mam'ını sunuyoruz:

SEN KABE ARARSIN KABE SENDEDİR

Sana derim sana dîvane aşık
Sen kıble ararsın kıble sendedir
Mevlam cemalim yaratmış nurdan
Din, iman ararsın iman sendedir

Vücudunu dört nesneden halketti
Ervahından ervahına nur kattı
Melekler Adem'e hem secde etti
Sen secde ararsın mihrap sendedir

Beri gel diyince niçin gelmezsin
Okuduğun ilmin adın bilmezsin
Muhabbet gömleğin bîr hoş giymezsin
İMAM CAFER ilmi erkan sendedir

Diline ders verdi beline kemer
Muhammed-Ali'dir ol şems-ü kamer Şah
Hasan Hüseyin sol imam Zeynel Bâkır'a
kân olan irfan sendedir

Aç gözünü de bak Musay-ı Kazım
İmam-ı Rıza dan döndürme özün
MÜRSİD eşiğine süreğe yüzün
Taki- Naki, hem askeri sendedir

Muhibleri haber aldı Mehdi'den îblis'tir
bâtıl ilmine hükmeden Ne gezersin Şam
Şerif-i Mekke'den Sen Kabe ararsın, Kabe
sendedir

KUL HÜSEYN'im gezmez oldu ırmağı
Süreğimiz Şeyh Safi'nin süreği
Muhammed Ali'dir ilmin direği
Vücuduna hoş bak mihman sendedir