DEDEM'E ŞİKAYET

İnkar kalesine girdi yezidler
Bir türlü yerinde durmuyor Dedem
Mazlumu masumu asıp kesiyor
Dostlar buna önem vermiyor Dedem

El Yezidi Yol Yezidi bir oldu
Doğruları söyleyenler sır oldu
Gerçekleri gören gözler kör oldu
Kimse doğruları söylemiyor Dedem

Günden güne artar derdim habire
Kıyamet çok yakın bu bana göre
Talipler, Rehbere Mürşide Pire
Artık daha önem vermiyor Dedem

Doğruluklar kalkdı hep kısım kısım
Selamlaşmaz oldu akraba hısım
Oğlan Babasının kız Anasının
Hatırını bile sormuyor Dedem

Hakkı sevdim diye vurup sövdüler
Adımıda çok gerici koydular
Yüreğimi oyum oyum oydular
Kanımı içseler doymuyorlar Dedem

Bütüm suçum hakkı gönülden sevmek
Ehlibeyt uğruna canımı vermek
Cehalet mülkünü yıkıp devirmek
Gönlüm dursa dilim durmuyor Dedem

Cehalet başını aldı yürüdü
İlim dağlarını duman bürüdü
İman İnanç denizleri kurudu
Daha bir damla su girmiyor Dedem

Pir postunu işkal etti Lainler
Halkını kandırdı böyle hainler
Ağladım sızladım kim beni dinler
Kimse kafasını yormuyor Dedem

Deli gönül coştu Şahı Arzular
Yüreğimin başı durmadan sızlar
Halka giden yolu kapladı buzlar
Kimse bu buzları kırmıyor Dedem

Hakka ikrar verdim daha beşimde
Yıllar yılı koşuyorm peşinde
Dede, Devriş, Rehber çıkar peşinde
Kimse hak yolunu sürmüyor Dedem

Herkes düşünüyor çıkar cebi
Umrunda değil Evliya Nebi
İçimizden çıkan yezitler gibi
Mervan bile sana ürmüyor DEDEM

Gözler kör oldu hakkı görseler
Ehlibeytin davasını sürseler
Muhammed Aliye ikrar verenler
Daha ikrarında durmuyor Dedem

Esas bizi bizden olanlar yıktı
Alevi görünüp Maviye çıktı
Dergahlara içki kumarı soktu
Hak diyene aman vermiyor Dedem

Dost görünen dostlar bizi yaralar
Gaybetimizde atıp tutup karalar
Satın aldı insanları paralar
Ac gözlü insanlar doymuyor Dedem

Zülfikarım ele bele diline
Sahip oldum girdim hakkin yoluna
Tamah eylemedim dünya malına
Dünya peş para değmiyor DEDEM.